Relacja z sakramentu święceń


Prezentujemy państwu relacje ze święceń diakonatu i prezbiteratu braci Leopolda i Macieja oraz ojca Brunona. W krótkim komentarzu zarysujemy teologię i przebieg obrzędu tego sakramentu.

 

Teologia sakramentu święceń

Pierwszym stopniem święceń jest diakonat. Nie jest to kapłaństwo, bo diakon nie sprawuje Eucharystii: nakłada się na nich ręce nie dla kapłaństwa, lecz dla posługi (KK 29). Jest to pomocnicze uczestnictwo w zbawczym przekazie i w świętej władzy biskupa i prezbiterów. Diakon zatem partycypuje w specjalny sposób w posłaniu i łasce Chrystusa. Jest to łaska sakramentalna przy celebracji Eucharystii, udzielanie Komunii świętej, asystowanie przy zawieraniu małżeństw i błogosławienie go, udzielanie chrztu świętego oraz przepowiadanie Dobrej Nowiny (KK 29; 41). Jednocześnie diakoni uczestniczą w posłudze na rzecz ubogim, chorym i nieszczęśliwym.

Drugim stopniem święceń jest prezbiterat. Prezbiterzy mają te same trzy zadania, co i biskupi: głoszenie słowa, uświęcenie i duszpasterzowanie, a ponadto służą tak samo jedności i rozwojowi Kościoła powszechnego jako prawdziwi kapłani Nowego Testamentu (KK 28). Działają in persona Christi (w osobie Chrystusa), gdy celebrują Eucharystię, która jest źródłem Kościoła i kapłaństwa. Sprawowanie codziennej Ofiary Mszy świętej stanowi istotę posługiwania kapłańskiego. Poza tym ich szczególną misją staje się władza rozgrzeszana w sakramencie pokuty i pojednania.

 

Przebieg obrzędu sakramentu święceń

a. Część wspólna

Zanim kandydaci przyjmą ten sakrament, do każdego z nich kierowane są pytania dotyczące istoty i obowiązków wynikających z natury święceń. Przyszli duchowni w geście włożenia swych dłoni w dłonie biskupa przyrzekają posłuszeństwo biskupowi diecezjalnemu oraz prawnie ustanowionemu przełożonemu (opatowi). Po tym następuje Litania do wszystkich świętych dla wyproszenia potrzebnych łask do przyjęcia tegoż sakramentu.

b. Diakonat

Przy święceniu diakonów materią jest włożenie przez biskupa rąk na każdego z przystępujących do święceń. Po włożeniu rąk następuje modlitwa konsekracyjna stanowiąca sakramentalną formę święceń: Prosimy Cię, Panie, ześlij na nich Ducha Świętego, aby ich umocnił siedmiorakim darem Twojej łaski do wiernego spełnienia obowiązków Twej służby.

Oprócz tego obrzęd święceń diakonatu zawiera: przekazanie księgi Ewangelii oraz pocałunek pokoju.

c. Prezbiterat

Przy święceniu prezbiterów materią jest także włożenie rąk przez biskupa na każdego z przystępujących do święceń. Po włożeniu rąk następuje modlitwa konsekracyjna stanowiąca sakramentalną formę święceń prezbiteratu: Prosimy Cię, Ojcze wszechmogący, daj tym sługom swoim godność kapłańską; odnów w ich sercach Ducha świętości, aby wykonywali otrzymany od Ciebie urząd drugiego stopnia i aby przykładem swojego postępowania pociągali innych do poprawy obyczajów.

Poza tym obrzęd święceń prezbiteratu zawiera: namaszczenie dłoni krzyżmem świętym, przekazanie kielicha i pateny oraz pocałunek pokoju.

 

Z naszej strony gratulujemy czcigodnym braciom i życzymy pokoju z kroczenia drogami Pana. Oby wieloraka posługa, do której zostali powołani, przynosiła zbawczy owoc, a samym wyświęconym radość z przyprowadzania zagubionych owiec do owczarni Pańskiej. A nawiązując do słów biskupa Damiana Muskusa z homilii, życzymy łaski rezygnacji ze swojej woli na rzecz upodobnienia się do Chrystusa, który powiedział do apostoła Piotra: Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci; Gdy byłeś młodszy, opasywałeś się sam i chodziłeś, gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz.

 

Zapraszamy do zobaczenia zdjęć z tych uroczystości: