Profesja wieczysta br. Jakuba – relacja


W uroczystość św. Benedykta, 11 lipca 2017 r. br. Jakub Biel złożył śluby wieczyste w opactwie tynieckim. W Mszy św. pontyfikalnej udział wzięli członkowie jego rodziny, przyjaciele, a w tym gronie licznie reprezentowani ojcowie bernardyni, z którymi br. Jakub przez długie lata był związany. Obecni byli również parafianie, oblaci tynieccy oraz nasi ministranci, którymi br. Jakub opiekuje się wraz z br. Antonim.

Ryt ślubów rozpoczął się po proklamacji Ewangelii, gdy br. Jakub został wezwany przez diakona i złożył prośbę o możliwość służenia Bogu w Zakonie Świętego Benedykta. Niech Bóg, który rozpoczął w tobie dobre dzieło, sam go dokona na dzień Jezusa Chrystusa – po tej odpowiedzi opata i po wspólnym „Amen!” rozpoczęła się homilia.

Po homilii br. Jakub położył się przed ołtarzem, a zgromadzeni zaczęli śpiew Litanii do Wszystkich Świętych. Gdy ta się skończyła, br. Jakub odczytał przed opatem i całą wspólnotą swoją kartę profesji, publicznie ślubując stałość, obyczaje mnisze i posłuszeństwo według Reguły św. Benedykta. Kartę tę okazał następnie zgromadzonym, a gdy oddał ją opatowi, stojąc na środku chóru zakonnego, zgodnie z nakazem św. Benedykta odśpiewał trzykrotnie werset z psalmu 118: Suscipe me, Domine, secundum eloquium tuum et vivam, et non confundas me ab expectatione mea (‚Przyjmij mnie, Panie, według słowa Twego, a żyć będę, i nie zawiedź nadziei mojej’).

Dalszą część rytu profesji stanowi modlitwa konsekracji, którą opat uroczyście odmawia nad neoprofesem, a która wskazuje na Boga jako źródło wszelkiej świętości w życiu chrześcijańskim. Po poświęceniu szat mniszych (kukulli, którą od tego dnia br. Jakub będzie nosił w czasie liturgii) i przekazaniu księgi Liturgii Godzin (wraz ze słowami: „módl się z nami za zbawienie całego świata”), neoprofes przekazał znak pokoju każdemu z członków tynieckiej wspólnoty. Od tej chwili stanowi w pełni część tynieckiej rodziny.

W czasie liturgii eucharystycznej karta profesyjna br. Jakuba spoczywała pod korporałem i naczyniami liturgicznymi, na znak tego, że ofiara jego życia oddanego służbie Bogu swój wzór i źródło ma w jedynej ofierze naszego Pana, Jezusa Chrystusa. Gdy zaś Msza dobiegła końca, świętowanie przeniosło się najpierw na krużganki, gdzie neoprofes przyjmował życzenia od bardzo licznie zgromadzonych gości, a następnie do klasztornego refektarza – tam odbyła się uroczysta kolacja.

Bratu Jakubowi życzymy, by poprzez swoje życie upodobnił się do Chrystusa, który zostawił nam przykład życia doskonale skierowanego ku Ojcu.

Zapraszamy do obejrzenia zdjęć: