Galeria ze ślubów wieczystych br. Romana


 

Zapraszamy do obejrzenia zdjęć z uroczystości ślubów wieczystych brata Romana. Zachęcamy również do zapoznania się z poniższym tekstem, który po trosze wprowadzi w teologię ślubów zakonnych.

 

Obrzęd ślubów monastycznych zawiera szereg elementów:

 

 

  • Po Ewangelii następuje prezentacja kandydata, a tuż po homilii kieruje się do niego pytania odnoszące się do składanej profesji (tzw. skrutynium).
  • Po nich, tak jak we wszystkich szczególnie ważnych momentach w życiu Kościoła, przyzywa się wstawiennictwa wszystkich świętych w litanii. Kandydat do ślubów, w najgłębszym uniżeniu, kładzie się krzyżem na dywanie, prosząc o opiekę i zmiłowanie błogosławionych orędowników z nieba.
  • Następnie odczytuje własnoręcznie napisaną kartę profesji, ślubując stałość (stabilitas), obyczaje monastyczne (conversatione morum) i posłuszeństwo (oboedientia) wg Reguły świętego Ojca naszego Benedykta oraz Konstytucji i Deklaracji Benedyktyńskiej Kongregacji Zwiastowania.
  • Później dokument ten podpisuje na ołtarzu, okazuje wszystkim wiernym, a na końcu ponownie składa go na ołtarzu pod korporałem, gdzie jego ofiara z siebie samego zostanie złożona razem z Ofiarą Jezusa Chrystusa w czasie Eucharystii.
  • Potem staje na środku prezbiterium i tam trzykrotnie wyśpiewuje werset, który św. Benedykt przepisał na tę okazję: Suscipe me, Domine, secundum eloquium tuum et vivam, et non confudas me ab expectatione mea (Przyjmij mnie, Panie, według słowa Twego, a żyć będę, i nie zawiedź nadziei mojej).
  • Następnie mnich klęka przed Opatem a ten w postawie oranta wypowiada modlitwę konsekracyjną wzywając Ducha Uświęciciela, aby mógł wiernie wypełnić to, co z radością ślubował. Jest to równocześnie prośba do Boga, aby był dla tych swoich sług obrońcą i przewodnikiem, a u kresu ich życia także zapłatą i nagrodą.
  • Po tej modlitwie neoprofes jest przywdziewany w kukullę, a czynności tej towarzyszą takie słowa: Daj mu łaskę wytrwania w swoim powołaniu, aby mógł w wieczności połączyć się z Tobą Boże, Maryją, aniołami oraz świętymi, którzy ten strój nosili.
  • Po włożeniu kukulli, wręczana mu jest Księga Modlitw Kościoła, czyli Liturgia Godzin. Od tego momentu jest zobowiązany do odmawiania wszystkich jej części na większą chwałę Bożą oraz dla zbawienia dusz.
  • Znak pokoju otrzymany od Opata i wszystkich braci wieczystych wieńczy obrzęd ślubów i podkreśla pełnoprawne uczestnictwo brata we wspólnocie monastycznej tego opactwa.

 

W czasie homilii Ojciec Opat przywołał postać świętego Jana, który jako jedyny z grona apostołów wytrwał przy krzyżu Chrystusa. Brat Roman został pouczony, aby postawić się na miejscu umiłowanego ucznia, aby przyjrzeć się jego drodze w kontekście swojej własnej. Aby w tym kontekście nie lękał się przyjmować cierpień, krzyży i trudów, bo są one nieodzowne w Passze Chrystusa, a ostatecznie prowadzą do wiecznej szczęśliwości w niebie.

 

Tego życzymy Bratu Romanowi, ciesząc się jego radością.